SARIAS [FLEURS VIOLETTES]

คะแนนเค้าแย่กว่าอีกเคอะ

ตอนนี้กะลังเคว้งคว้าง คณะที่อยากเข้าคะแนน สูงๆทั้งนั้น

เหอๆคะแนนเราคนนึงไม่ถึง7000....
แต่เราก็ไม่หวังจุฬาตั้งแต่แรกแล้ว
อย่าเครียดมากนะชิชิ

ถึงจะเสี่ยง ยังไงก็ต้องลองเว้ย
เราเองก็คาบลูกคาบดอก เครียดอยู่เหมือนกัน
เเต่ยังไงเราก็ต้องมีหวังเว้ย อย่าเพิ่งท้อ บั่นทอนสุขภาพจิต
ไปเล่นเกมดีกว่าเเก เเก้เครียด(+เซ็ง)
เราก็มีเมฆดำทะมึนอยู่บนหัวเหมือนกันตอนนี้ เหอๆ

ตบบ่าแปะๆ

พี่อยากบอกแตงว่า
การเอนท์ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต และความสำเร็จของคนไม่ได้อยู่ที่การเอนท์ติด
มันเป็นแค่ส่วนหนึ่งที่ต้องผ่านเข้ามาในชีวิตเรา เท่านั้น
จริงๆนะ

เพราะพี่ผ่านจุดนี้มาแล้ว พอหันกลับไปมองอดีตแล้ว มันรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ

พี่ไม่ใช่คนที่เอนท์ติด การเรียนพี่ห่วยมาก อีกอย่างคือพี่ไม่ชอบเรียนหนังสือค่ะ แทบไม่เรียนตลอดเลยสมัยอยู่มัธยมน่ะ พอเห็นคะแนนเอนท์ของเพื่อนๆ..... คือเพื่อนพี่เอนท์ติดหมดนะ มีแต่พี่ที่เอนท์ไม่ติด พอเห็นพ่อแม่ผิดหวังในตัวเรา มันทำให้พี่กลับตัว ถึงพี่จะเอนท์ไม่ติด แต่พี่ก็เลือกเรียนในสิ่งที่พี่อยากเรียน ในม.เอกชน ก็คือภาษาญี่ปุ่น พี่เรื่มจากศูนย์เลย เริ่มเรียนที่มหาลัยเลย แล้วพี่ก็ตั้งใจเรียนให้มากกว่าตอนเรียนมัธยมปลาย จนพี่จบออกมาได้เกียรตินิยมอันดับ1 แล้วก็ได้ค่าเทอมคืนสองปีติดเพราะได้เกรด4.00 จบออกมาพี่มีงานทำ พี่ได้ทำงานร่วมกับคนที่จบมาจากธรรมศาสตร์ และเกษตรศาสตร์

เราทำได้เหมือนเขา แม้เราจะจบจากที่อื่น ที่ที่คนส่วนมากมองว่า สู้ม.รัฐไม่ได้เลย

เรียนที่ไหนก็เหมือนกัน จบมาได้งานทำเหมือนกันนะ
บางคนเรียนราม เรียนราชภัฎ แต่จบมาได้เป็นหัวหน้าในบริษัทใหญ่โต

ทุกอย่างมันอยู่ที่ตัวเราค่ะ

ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าเป็นการปลอบหรือเปล่า ^^' แต่พี่ไม่อยากให้แตงเครียดมาก อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ถ้าเอนท์ติดก็ดีไป แต่ถ้าไม่ติด ขอให้นึกถึงสิ่งที่พี่ได้บอกแตงไปข้างบนนั่น

ยังไงก็สู้ๆค่ะสาวน้อย พี่เป็นกำลังใจให้แตงสมหวัง ได้เรียนในมหาลัยที่อยากเรียนนะ

ง่า ....แกต้องติดสิ! T^T ลองคุยกับหญิงดูสิ หญิงก็โทรมาหาเราบ่อยๆ มันก็ยังถามๆเราอยู่ว่าจะเข้าคณะไรดี เฮ้อออ ไอพวกที่มันได้ 8000 - 9000 นี่มันช่าง...ทรมานจิตใจ = ="
แก ยังไงก็ต้องติด ไม่มีทางไม่ติดอ่ะ จริงๆนะ ชิชิมีญี่ปุ่นเป็นอาวุธ ลองยื่นของอักษาศิลปากร เค้าจะรับคะแนนภาษาที่สาม เป็น 35% นะ ลองดูๆ เราก็บอกหญิงอย่างนั้น แล้วพอคิดคะแนนออกมาคะแนนมันะจะสูงขึ้นน่ะ

ไม่ต้องคิดมากหรอกคะแนนดีกว่าเราเยอะ แค่นี้ก็เก่งดว่าอีกหลายคนแล้ว เราดูมาแล้วได้การงานอาชีพสูงสุด(68)บ่งบอกมากเลยว่าเป็นเกษตกรไทย 555+

/ตบไหล่ๆ

ใจเย็นๆนะ เราเข้าใจ
คะแนนเราแทบไม่ต่างกันเลยนะ จริงๆ

สังคมถือว่าได้เยอะแล้วนะ เราได้แค่ 46.25 เพื่อนเราส่วนใหญ่ก็อยู่ที่40กว่าๆทั้งนั้น 50+แทบไม่มีใครได้เลย

อย่าพึ่งคิดมาก ลองคิดคะแนนออกมาก่อน แล้วลองดูมีนประเทศ ว่าคนอื่นเค้าเป็นยังไง

มันต้องมีที่ที่ได้อยู่แล้วหละน่า!!!

สู้ๆนะ เราจะเอาใจช่วย
มามุ่งสู่รั้วมหาลัยด้วยกันนะ!!

ขอให้โชคดี!!!

ชิชิ

เอ่อ นะ เราก็ไม่รู้จะพูดไงอ่ะ

บางคนพูดไว้ว่า ชีวิตก็เหมือนกับเกม
บางทีเราก็คิดว่าชีวิตจริงมีอะไรที่ต่างจากในเกมนะ
เพราะเกม(ส่วนใหญ่) ถ้ามีด่านไหน ก็ต้องฝ่าให้ได้ มีแค่ทางเลือกเนี้ยะ ทางเลือกเดียว
แต่ชีวิตจริงมันไม่ใช่
ถ้าอันนี้ เราทำไม่ได้ เรามีทางเลือกอื่นเสมออ่ะ
ไม่ได้ว่าถ้าทำไม่ได้ แล้วจะไม่ได้เดินหน้าต่อไปนะ
ยังไงก้ไม่ใช่ว่าจะไม่มีที่เรียนซักหน่อย

นึกออกมะ

ชีวิตคนเรามันต้องเดินหน้านะ
มามัวจมปลักกับไอ้อะไรที่ไม่ได้เป็นตัวชี้ชะตาชีวิตของเราเนี่ย ไม่เห็นจะสมกับเป็นชิชิเลย
ถามตัวเองดีๆนะ
ว่าชีวิตคนเราต้องการอะไรกันแน่
"เข้ามหาลัยดีๆ" หรอ
ไม่ใช่นะ ถ้าคิดงั้นอ่ะผิด
เพราะชีวิตมหาลัยมันแค่ 4 ปี แต่จบมาแล้วมันอีกเป็นสิบปี
ไปเทียบกันไม่ถูกหรอก
แค่ 4 ปีเองนะ เทียบกับทั้งชีวิตที่เหลือแล้ว
มีเวลาให้พัฒนาไรอีกตั้งเยอะตั้งแยะ

ชิชิรู้มั้ย

ว่า พวกมหาลัย "จุฬา ธรรมศาสตร์" ไรเงี้ยะ
มันเป็นแค่อะไร
ไอ้พวกมหาลัยที่คนอยากเข้านักเข้าหนา

มันเป็นแค่ ค่านิยม

จบมาแล้วมีโอกาสได้งานสูงกว่าที่อื่น

แต่

ถ้าเข้าไม่ได้

งั้นคนทั่วประเทศที่เหลือก็ไม่มีวันเจริญเลยงั้นสิ?

ใช่ป่ะ?
ใช่มะ?

เราพูดถูกมะ

ไอ้คนที่เข้าไม่ได้ต้องไม่มีงานทำใช่มะ

คิดดูดีๆ
ถามตัวเองดีๆ

ใช่ มันก็ดีจริงแหล่ะ

แต่มันก็เป็นทางๆนึงในชีวิตเหมือนกัน

อยากให้เข้าใจว่า


มหาลัยเป็นแค่ส่วนหนึ่งของชีวิต


ที่เหลือ คือความคิดของเรา

ชีวิตเราจะเป็นไง มันขึ้นอยู่กับความคิดเรานะชิชิ
ไม่เกี่ยวกับว่ามหาลัยไรที่เราจะเข้า
แต่เกี่ยวกับว่าเราจะทำยังไงให้ชีวิตเราดีขึ้น
มหาลัยมันไม่ได้เกี่ยวไรเล้ยยยยยย


ตอบตรงๆนะ

ว่าทำไมเราอยากเข้า Cambridge/ UCL (มหาลัยสองอันดับแรกของประเทศ (ด้านสถาปัตยกรรม))

เพราะมันเป็นที่ยอมรับกว้างขวาง

มันก็เป็นเรื่องดี


แต่สุพิช

เชื่อเราเหอะ

ไม่มีใครที่ไหนเค้าจะดูเราแค่ว่า เราจบจากที่ไหนหรอก

เค้าดูว่า


เราทำงานยังไง

เราเก่งมั้ย?


เก่งไม่เก่งมันเกี่ยวกับครูซักกี่เปอร์เซ็นต์

สุพิช

ไม่มีใครมาให้คนอื่นเค้าเดินแทนตัวเองหรอกนะ
ฉะนั้นจะบอกว่ามหาลัยดี คนเลยเก่ง
ไม่ได้ถูกเสมอไปหรอก
จะต้องบอกว่าคนมันเก่ง มันเลยเจริญ


แล้วที่ว่าทุกคนอ่ะ เก่งกว่าชิชิ

ถามทีเหอะ

เค้าเป็นอะไร

ชีวิตของเค้า

ชีวิตของชิชิ

ต้องสนด้วยหรอ?

นี่ๆ จบไป ทำงานแล้วเนี่ย ใครจะมานั่งสนใจ
เข้ามหาลัยปีหน้าไป ก็แยกทางกันหมดแล้ว

จะน้อยใจไปก็ทำไรไม่ได้อ่ะ
ชิชิทำดีแล้ว

ไม่มีใครทำไม่ดีหรอก
จะบ้าหรอ

อย่างน้อยชิชิก็พยามนะ

เรามันไม่พยามอะไรเลย

หนังสือก็ไม่อ่าน ถึงตกอยู่นี่ไงล่ะ


แบบ เรื่องแบบนี้มันต้องคิดได้เองหว่ะ

ให้ใครมาพูดซักกี่ล้านคน
ก็ไม่มีทางเข้าใจถ้าไม่คิดเอง



เรารู้ว่าพูดไปก็ไม่ได้ทำให้ชิชิดีขึ้นหรอก
ยังไงก็ยังเครียด ยังอยากเข้ามหาลัยดีๆ อยากได้คะแนนสูงๆเหมือนคนอื่นๆเค้าอยู่ดี อยากพูดอย่างภูมิใจ ว่าเราติดโน่นติดนี่






อ่อ ลืมบอกไป ว่ามองสูงๆ มันเมื่อยคอนะ มีแต่จะเมื่อย+เจ็บเปล่าๆ
หันมามองตรงๆ มองต่ำๆบ้าง บางทีอาจจะไม่เมื่อยก็ได้นะ
ก็รู้นะ ว่าทำงี้มันดูเห็นแก่ตัว แต่ถ้าไม่มองต่ำๆให้กำลังใจตัวเองซะบ้าง มีแต่จะน้อยใจตัวเองไปเปล่าๆนะ
(ลองคิดเอาเองว่าเราเปรียบเทียบกับอะไร)






ปล. เราพูดแรงไปก็ขอโทษด้วยนะ ไม่อยากให้มานั่งจิ้มดินงี้อ่ะ



เชียอัพหน่อย ชีวิตไม่ได้จบแค่ตรงนี้ๆๆๆๆ

เหวอออออ

ดูเม้นท์ตัวเองแล้ว

ยาวกว่าที่ชิชิพิมอีกอ่ะ

โทษทีนะ


แต่ลืมบอกไปว่า เค้ารักชิชิมากเลยนะ

จะเข้าที่ไหนได้ เราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่นะตัวเอง

ประเด็นที่เราว่ามาคือ

::

-การเอนท์ไม่ใช่ทุกอย่าง

-ทุกอย่างที่ว่าคือตัวเรา

-เครียดมันมีไว้สำหรับก่อนสอบ
หลังสอบคือการยอมรับ

-เอนท์ติด แต่เรียนไม่ได้ ก็มีค่าเท่ากัน

-บางทีการมองคนที่ด้อยกว่าบ้าง
ก็เป็นการปลอบใจตัวเองทางอ้อม
การที่มองคนเก่งกว่า
มันไม่ได้ช่วยอะไรนอกจากซ้ำเติม

-อนาคตมันไม่แน่นอน

-อนาคตไม่ได้อยู่ที่มหาลัยไหนเราเข้า
อยู่ที่เราคิดยังไงทำยังไง

-เรียนที่ไหนมาแต่จบแล้วทำงานหอยไรไม่เป็นเลย
เค้าก็ไม่รับหรอก


อีกอย่าง(อันนี้เป็นความคิดส่วนตัวนะ) คือ
ถ้าเรายังมีชีวิตอยู่ ทุกอย่างมันก็ดีขึ้นได้ด้วยตัวเรา




โทษนะ เราไม่ได้ช่วยไรเลย ปลอบใจได้ทุเรสบัดซบที่สุดเลย

เราก็เครียดเหมือนแกอ่ะแหละ
ตอนนี้เราไม่มีอารมณืมาปลอบใจใครว่ะ
สุดท้ายคนที่ต้องเอาตัวให้รอดได้ก็คือแกเอง คนอื่นไม่เกี่ยว เข้าใจ๋

เครียดได้แต่อย่าเครียดมาก เครียดมากก็ไม่ได้ความ

ไปหาเกมเล่นให้ลืมๆดีกว่า ตอนนี้ทำอะไรไม่ได้

แง้ พี่ทราย =[]=!!!

เค้าเมนท์กันยาวๆทั้งนั้นเดลย ทำอะไรไม่ได้นอกจากให้กำลังใจสู้ต่อไป T^Tb

เออนี่ เราจะมาบอกอะไรเเกอีกอย่าง
อย่างที่ไอ้เเม่บอกนั่นเเหละ เเกลองคิดเเบบอักษรศิลปากรดู คะเเนนสูงเเน่เเก เพราะญี่ปุ่นเเกเยอะ
เเล้วพี่เราบอกมาว่า ญี่ปุ่นที่ศิลปากรสุดยอดดด เเก มีครูสุดยอดอยู่ด้วย

เเต่ทั้งนี้ทั้งนั้นยังไงเเกก็ต้องลองเสี่ยงอันดับหนึ่งกับคณะที่เเกอยากเข้าก่อนเถอะ อาจมีหวังได้ก็ได้ นะ
สู้ๆ

โห บางคนเม้นยาวกว่าที่แกเขียนในเอนทรี่อีก 555 ชิสุเก่งหรอก ยังเล่นเกมทนายได้ดีกว่าเราเลย 555 เราว่าแกอ่านหนังสือน้อยไปมากกว่าว่ะ(จิงๆนะ) แต่คะแนนมันออกมาแล้วยังไงก็ไม่ต้องเครียด แกสอบติดแน่ๆแค่อาจจะไม่ใช่อย่างที่หวังเท่าน้านเอง

เออ ตอนนี้เล่น kh ติดที่ด่านทาร์ซาน ช้านไม่ไหวแล้ว ช้านจาอ้วกกกกกกกก


ไปหา Samurai Warrior (koei)มาซะ มันวายสะเด็ดมากๆเรยแก ชั้นเล่นแล้วจะคลั่งตาย ไม่รู้จะจวกมูฟวี่วายๆมาให้แกได้จากไหน โฮกๆๆๆๆๆๆ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจมากๆๆๆๆๆๆนะคะ ทุกท่านนนนนน
ซึ้งงงงงงงงงงงงงง

รู้สึกสบายใจขึ้นมากๆๆๆๆๆเลย